Veel bewoners zetten zich in voor hun dorp. Om iets terug te doen, de leefbaarheid en saamhorigheid te behouden of te verbeteren. De meeste doen dat stilzwijgend en onzichtbaar. Mensen zoals Andries van den Akker (82 jaar); een man die niet stil kan zitten, altijd een goed humeur heeft en in is voor een praatje. En als het nodig is rijdt hij met de auto met 10 jerrycans naar de bloembakken aan beide einden van het dorp om ze water te geven. 

‘Sinds 1994 woon ik met mijn vrouw Dirkje in Nieuweschoot. Wij zijn geboren en getogen in Friesland en praten ook altijd Fries met elkaar. Wij hebben elkaar leren kennen bij de korfbal in Katlijk-Mildam en zijn 58 jaar getrouwd. Wij hebben twee kinderen en vier kleinkinderen. Voordat ik met de VUT ging was ik kraanmachinist en timmerman bij Bouwbedrijf Smits en Bouwbedrijf Noppert, beide in Heerenveen.’

Wat zijn je hobby’s?
‘Knutselen. Onderhoud van fietsen vind ik ook leuk om te doen. En ik zing met veel plezier bij de Jan de Roassjongers in Nieuwehorne. Met nog zes andere Nijskoatters repeteren wij elke donderdag. Het is een mannenkoor met een vrouwelijke dirigent. Wij treden geregeld op en hebben een uitgebreid repertoire. ‘Anders dan anders’ is onze slogan. Ik ben altijd bezig, kan niet stilzitten, alleen als ik sport kijk.’ 

Wanneer ben je begonnen met je in te zetten voor het dorp?
‘Dat is begonnen met het opruimen van zwerfafval. Dat was ik al gewend. Dirkje en ik gingen vaak met fietsvakantie. En als we dan onderweg op een bankje gingen zitten, ruimde ik eerst de rommel op. Ik kan daar niet tegen. Als het opgeruimd is blijft het ook netjes. Bij de parkeerplaats bij de brug was het vroeger zo’n bende. Nu blijft het aardig schoon; en ligt er wat dan neem ik het mee. Of ik knap een verwaarloosd bankje op. Dat staat veel gezelliger. Ook heb ik samen met Dirk Zandstra het Boekenkastje It smûke boekehoekje gemaakt. Ik heb voor deze werkzaamheden het Groene lintje voor gekregen van de vakjury van GroenLinks. Wel een fijne waardering, maar het had voor mij niet gehoeven, want ik doe het graag.’ 

In welke commissies zit je van Plaatselijk Belang?
’Ik zit niet in een commissie. Als er wat moet gebeuren, dan weten ze mij wel te vinden. Dan hielp ik bijvoorbeeld met iets in elkaar timmeren voor het bosfeest, of met het ophangen van de bloembakken. Zo is het ook gegaan met de dorpskrant. Ik werd gevraagd een bewoner tijdelijk te vervangen in de redactie, maar ik ben uiteindelijk gewoon gebleven. Elke maand printen, vouwen, nieten en 135 kranten bezorgen. En af en toe schrijf ik het Nijs út Nijskoat voor de krant.
Om de kas van Plaatselijk Belang te spekken, help ik geregeld bij het parkeren bij Thialf.
Ik vind het allemaal leuk om te doen. Ik maak graag een praatje en zo krijg je contact. En ik vind het belangrijk om iets terug te doen voor ons dorp.’ 

Waar ben je trots op?
‘De saamhorigheid. Die is hier heel groot. En de natuur om ons heen. We hebben bos, de ruimte en water. We wonen in een prachtig stukje van Friesland.’ 

Wat kan er beter in Nieuweschoot?
‘Hardrijden. Maar dat is een kwestie van mentaliteit. Je kunt obstakels neerzetten, het helpt allemaal niets. En die grote voertuigen met aanhangers van soms wel drie meter breed, die mogen van mij wel een andere route nemen. Maar ja, het mag natuurlijk gewoon.

‘Ik maak mij zorgen dat er maar twee mensen uit Nieuweschoot in de redactie zitten van het Skoatter Doarsnijs. Ik kan het nu nog doen en met plezier, maar ik word wel ouder. Meer bewoners uit Nieuweschoot die meehelpen met bijvoorbeeld bezorgen en schrijven zou al fijn zijn. Straks zitten er alleen nog bewoners uit Oudeschoot in de redactie.’ 

Wat is je lievelingsplek?
‘Waar wij wonen. En het dorpskerkje. Zowel van buiten als van binnen. Daar moeten we zuinig op zijn. Het is jammer dat er veel gekleurde stukjes glas van de prachtige ramen zijn afgevallen. Die zouden eigenlijk hersteld moeten worden.’

Wie mag ook wel eens in het zonnetje gezet worden?
‘Aukje Brouwer. Zij heeft de werkzaamheden in de bloemencommissie overgenomen van een bewoner die er om gezondheidsredenen mee moest stoppen. Aukje was direct bereid om haar taken over te nemen en doet dat vol enthousiasme.’